| | Pozornie nowoczesnym elementem w tym dogmatyzmie bywa wiara we wszechmocną skuteczność zastosowania metod i maszyn matematycznych - i to nie tylko w planowaniu, lecz także jako środka umożliwiającego centralistyczne zarządzanie gospodarką narodową,"skupienie wszystkich decyzji na najwyższym szczeblu. Nowoczesne maszyny liczące bywają w koncepcjach dogmatyków substytutem, środkiem zastępczym w stosunku do racjonalnego systemu funkcjonowania gospodarki narodowej, który musi być przecież oparty na twórczo-
'-aktywnym, a nie wykonawczo-biernym uczestnictwie wszystkich jej jednostek i ogniw, wszystkich ludzi pracy.
Jest to* niezbędne zwłaszcza w kwestii miejsca i sposobów wykorzystania rynku i jego praw w gospodarce socjalistycznej, choć wypada zaznaczyć, że piśmiennictwo polskie dysponuje już opracowaniami dość wyraźnie precyzującymi istotę tej problematyki .
Rewizjoniści „ubolewają" z powodu hegemonii narodowego planu gospodarczego i „polityki" nad rynkiem, nad „ekonomią", twierdząc uparcie, że motywy wyboru w planie centralnym mają charakter wyłącznie polityczny (czytaj: niezgodny z interesem społecznym). Dogmatycy natomiast rozdzierający szaty na samą myśl zastosowania w socjalizmie mechanizmu i kategorii ekonomicznych, wykształconych w kapitalizmie i nie cieszących się estymą klasyków marksizmu, którzy (patrz: Krytyka Programu Gotajskiego) nie przewidywali występowania w socjalizmie stosunków towarowo-pieniężnych.
| |
|