| | Jeśli chodzi o Polskę i inne europejskie kraje demokracji ludowej, na-Jgży rozróżnić dwa okresy. Okres pierwszy właściwie opierał się na koncepcjach bardzo podobnych do tych, które były stosowane w Chinach. Polegały one na podporządkowaniu sektora kapitalistycznego oraz stopniowym przekształcaniu go w socjalistyczne przedsiębiorstwa. Była to polityka neutralizacji części burżuazji, a nawet jej pozyskiwania. Dzięki połączeniu zdobycia władzy przez klasę robotniczą z aktem wyzwolenia narodowego, z wypędzeniem niemieckiego okupanta, stało się to możliwe. Stał się możliwy szeroki ogólnonarodowy apel o poparcie nowej władzy ;^~wej. Polityka taka stosowana była mniej więcej do roku 1949. Potem nastąpiła radykalna zmiana w kierunku przyjęcia radzieckiej formuły wypierania sektora kapitalistycznego, która u nas w dużej mierze była przeniesiona nawet na drobnotowarowy sektor rzemieślniczy.
Co zadecydowało o tej zmianie? Było to następstwo narastania napięcia w międzynarodowej sytuacji politycznej, tzw. zimnej wojny, wzrastające liczenie się z możliwością prawdziwej wojny. Pociągnęło to za sobą cały szereg konsekwencji, m.in. rewizję planu sześcioletniego i rozbudowę przemysłu zbrojeniowego. Miało to także swoje następstwa w stosunku do sektora kapitalistycznego.
| |
|